Video duration:  5:35  Publisher: CineCarsTV

In zekere zin kun je de Citroën CX vergelijken met de Concorde. Behalve dat ze met hun gestrekte vorm en scherp gesneden neus in de verte op elkaar lijken, zijn het vooral tijdgenoten. Overblijfselen uit een tijd die achter ons ligt, en nooit meer terugkomt. Beide behoren in elk geval tot het beste wat Frankrijk in de loop der jaren heeft gepresteerd op het gebied van technologie.

Om bij de CX te blijven; die had de ondankbare en bijna onmogelijke taak om de DS te doen vergeten. Toch werden er van de CX bijna net zoveel verkocht als van zijn illustere voorganger. Mede daarom is het vreemd dat er van de DS veel meer bewaard zijn gebleven. Heeft de Franse godin dan meer eeuwigheidswaarde? En waarom is de door Robert Opron getekende CX door de jaren heen door zoveel liefhebbers met de nek aangekeken? Is hij te jong? Is hij ondanks zijn holle achterruit en half verstopte achterwielen niet bijzonder genoeg? Of heeft de CX simpelweg niet het ‘je ne sais quoi’ dat de DS wel heeft?

Die vragen kunnen we niet zomaar beantwoorden. Feit is dat veel liefhebbers de CX veertig jaar na zijn introductie alsnog op waarde weten te schatten. De auto heeft een grote schare hondstrouwe fans, die de CX ook wel ‘de laatste echte Citroën’ noemen. Daarvan rijden er echter wel steeds minder rond, want echt goede CX-en worden langzamerhand schaars. In Nederland en omstreken zijn er daarvan behoorlijk wat in onderhoud bij Dibert van Citroville. CX-eigenaren uit binnen- en buitenland komen graag naar Borculo om er hun automobiele strijkijzer te laten onderhouden, en weten dat hun bezit er in goede handen is.

Dibert kan de CX dromen. Desnoods sleutelt hij de auto met zijn ogen dicht in- en uit elkaar. En zoals dat wel vaker gaat met deze specialisaties: hij is erin gerold.

Rob de Boer

You can also watch this film at the source.